Ten dobrze znany utwór zespołu U2 opowiada o tym, że życie jest naprawdę piękne, a my musimy nauczyć się doceniać jego niezwykłość. Bono śpiewa, że nasze serce jest niczym kwiat przebijający się przez betonowe podłoże. Potrafi dokonać bardzo wiele. Niestraszne mu przeciwności losu. Wokalista przekonuje, że wszędzie znajdziemy takie kwiaty - ludzi, którzy pomimo nieustającego pędu, potrafią być sobą w świecie pełnym klonów. Zdaje sobie sprawę, że życie w betonowych miastach pełnych anonimowych, zapracowanych jednostek próbujących odebrać nam szansę na szczęście utrudnia znalezienie bliskiej osoby. Wie, że zbyt często złudzenia, że komuś wreszcie na nas zależy okazują się nieprawdą. Zostajemy sami. Mimo to warto wciąż próbować. Żyć i dążyć do szczęścia. W końcu to piękny dzień. Trzeba się nim cieszyć. Nim i wszystkimi małymi rzeczami. Cieszyć tym co mamy, bo nawet ten dzień kiedyś też dobiegnie końca. Koniec roku to czas podsumowań, definiowania kolejnych wyzwań czy postanowień noworoczn...